Endişe nasıl yazılır?

Endişe neden böyle yazılır?

Endişe, Farsçadan Türkçeye geçmiş bir sözcüktür ve Türkçeye girdikten sonra da kendi yazılışını korumuştur. Yabancı kökenli sözcüklerde asıl sorun, kaynak dildeki sesin Türkçede hangi harfle karşılanacağını bilmektir. Farsçadaki uzun ī sesi Türkçede i ile, ş sesi de ş harfiyle gösterilir; sözcüğün sonundaki e ise bu kelimede yazılışın parçasıdır ve atılmaz.

Bu kelimenin yazımını doğru kurmak için şu kuralı hatırlamak yeterlidir: Türkçeye geçmiş Farsça kökenli sözcüklerin çoğunda ses ve harf karşılığı yerleşmiş durumdadır ve bu yerleşik yazılış değiştirilmez. Benzer biçimde Farsçadan gelen pazar, nazik, bahçe ve şeker sözcükleri de Türkçede kendi yerleşik yazımlarıyla kullanılır. Endişe de aynı gruba girer ve sözlükte bu biçimiyle yer alır.

Sözcüğe ek getirildiğinde yazım değişmez: endişesi, endişeli, endişeyle, endişelenmek gibi türevlerde kök aynen korunur. Eklerin ünlü uyumuna göre seçilmesi yalnızca ekin kendi biçimini belirler, kökün yazılışına dokunmaz.

Endişe nasıl akılda tutulur?

Kelimenin sonundaki e, yazım sırasında unutulmaması gereken tek ayrıntıdır; endişe ile endise arasındaki fark tam da bu ş ve e harfleridir. Kelimeyi hecelerken en-di-şe diye bölmek ş harfinin yerini akılda tutmayı kolaylaştırır.

Endişe ile örnek cümleler

• Sınav sonuçlarını beklerken çocuklarının durumu hakkında ciddi bir endişesi vardı.
• Müdür yazısında proje takviminin gecikmesine ilişkin endişelerini açıkça dile getirdi.
• Hava kararmasına rağmen kızı hâlâ eve dönmemişti ve anne endişeyle kapıya bakıyordu.
• Doktorlar, hastanın durumunun kötüleşmesi ihtimali üzerine yakınlarını endişelenmemeleri için bilgilendirdi.
• Şiirin son dizelerinde şair, gelecekten duyduğu endişeyi bir gece yolculuğu imgesiyle anlatıyor.